Jesteś na stronie:

"POLICY PAPERS" nr 7/2011 "Sojusz z Deauville a przyszłość Europy"

Autor: Piotr A. Maciążek |
28.02.2011

Geopolityczne oblicze kontynentu europejskiego może w niedalekiej przyszłości ulegać zmianom w związku z renacjonalizacją stanowisk najsilniejszych graczy UE i ich potencjalnym porozumieniem z Rosją. Szczyt w Deauville pokrywa się także z malejącym zainteresowaniem amerykańskim kwestiami Europy Wschodniej i przeorientowaniem polityki Waszyngtonu na obszar Pacyfiku. Czy świadomość tych zmian została dostrzeżona przez polskich polityków zachłyśniętych „złotym wiekiem” na wschodzie?

"POLICY PAPERS" nr 6/2011 "Kosowo - trzy lata niepodległości"

Autor: Łukasz Reszczyński |
23.02.2011

Jeszcze kilka miesięcy temu wszystko wskazywało na to, że sytuacja wokół Kosowa zyskała przesłanki, mogące dawać nadzieję na względne wystudzenie serbsko – albańskiego konfliktu. Nacisk wywarty na Serbię złagodził jej stanowisko w odniesieniu do swej byłej prowincji oraz dał do zrozumienia, że bez pogodzenia się z faktem niepodległości Kosowa nie zdoła ona przybliżyć się do europejskiej Wspólnoty. Najbardziej znaczący serbscy politycy (z prezydentem Borisem Tadiciem na czele) otwarcie zaczęli mówić już o perspektywie rozpoczęcia rozmów z kosowskimi Albańczykami w celu unormowania spornych kwestii.

Biuletyn OPINIE nr 4/2011: "Polityka zagraniczna Ukrainy w 2010 roku"

Autor: Piotr Kuspys |
18.02.2011

Miniony rok był dla Ukrainy rokiem przełomowym z wielu względów. Nastąpiły istotne zmiany w polityce wewnętrznej, co niejako automatycznie pociąga za sobą przegląd zagranicznej strategii Kijowa. Prezydent Wiktor Janukowycz na nowo rozłożył akcenty w stosunkach ze Wschodem i Zachodem, realizując własną wizję współpracy ze światem zewnętrznym. Czyni to z pełnym zaangażowaniem i jest pod tym względem politykiem przewidywalnym i konsekwentnym.

"POLICY PAPERS" nr 5/2011 "Krajobraz polityczny Białorusi po wyborach prezydenckich"

Autor: Jędrzej Czerep |
16.02.2011

Kiedy Štefan Füle, komisarz UE ds. Rozszerzenia i Polityki Sąsiedztwa, nazywał Białoruś największą zagadką Europy, niewiele się pomylił. Wydarzenia ostatnich tygodni w tym kraju dowodzą, że reżim jest nieprzewidywalny. Liberalizacja, którą obserwowaliśmy od miesięcy, okazała się być grą pozorów i w wyborczy wieczór 19 grudnia prysnęła jak bańka mydlana. W obliczu represji na nienotowaną od dawna skalę, wykuwa się zupełnie nowe polityczne modus vivendi wewnątrz kraju. Zaskakujący zwrot nastąpił również w otoczeniu międzynarodowym Mińska. Nasuwa się pytanie, czy gwałtowne przetasowanie polityczne dowodzi siły, czy słabości Łukaszenki, i jak odbije się na przyszłości kraju?


Biuletyn OPINIE nr 3/2011: "Przewodnictwo Polski w Radzie UE w 2011 r." (Część II. Aspekty merytoryczne i organizacyjne)

Autor: Artur Niedźwiecki |
11.02.2011

W opinii ekspertów przed przyjęciem Traktatu lizbońskiego rola Prezydencji w ramach systemu instytucjonalnego integracji europejskiej ulegała systematycznemu wzrostowi. Przewodnictwa kolejnych państw członkowskich UE wywierały istotny wpływ na kształt agendy projektu europejskiego. Prezydencje krajów UE zajmowały zasadniczą pozycję zwłaszcza w obszarach integracji europejskiej funkcjonujących na zasadzie metody międzyrządowej.

W drugiej części opracowania dotyczącego polskiego przewodnictwa w UE w II poł. 2011 r. przedstawiamy aspekty merytoryczne i organizacyjne polskiej Prezydencji UE.