Jesteś na stronie:

"POLICY PAPERS" nr 32/2014 "Wojna z Kalifatem: front europejski (casus RFN)"

Autor: Kamil Adam Szubart |
21.11.2014

W związku z postępującą ekspansją radykalnych islamistów z Państwa Islamskiego (IS) w ramach ich samozwańczego kalifatu na obszarze Syrii i Iraku, możemy zaobserwować wzrost aktywności zwolenników, jak również przeciwników skrajnych odłamów islamu sunnickiego na terytorium RFN. Permanentna ofensywa lądowa IS znajduje szerokie poparcie wśród niemieckich salafitów, natomiast opieszałość i brak zdecydowanego uderzenia militarnego ze strony „koalicji chętnych” pod przywództwem USA budzi irytację społeczności tradycyjnie niechętnych przedstawicielom radykalnej wersji islamu, m.in. Kurdom oraz środowiskom powiązanym ze skrajną prawicą. W tym sensie wydarzenia w Lewancie i Mezopotamii – regionach dalekich geograficznie – znajdują jednak swoje bezpośrednie przełożenie na sytuację bezpieczeństwa wewnętrznego w Niemczech, czyniąc z Republiki Federalnej jeden z wielu „frontów” wojny z Kalifatem.

"POLICY PAPERS" nr 31/2014 "Pakistan – w stronę nuklearnej triady?"

Autor: Rafał Ciastoń |
19.11.2014

Podstawowym strategicznym wyznacznikiem polityki nuklearnej Pakistanu są Indie. Jeśli Indie po raz drugi w swej historii dzierżawią uderzeniowy okręt podwodny o napędzie jądrowym oraz szybkimi krokami zbliżają się do wprowadzenia do służby INS Arihant, pierwszego rodzimego atomowego okrętu podwodnego, docelowo uzbrojonego w pociski balistyczne – należy się spodziewać, iż Islamabad podejmie wszelkie kroki, aby nie pozostać w tej odsłonie wyścigu zbyt daleko z tyłu.

"POLICY PAPERS" nr 30/2014 "Modernizacja sił morskich Australii"

Autor: Michał Jarocki |
14.11.2014

Marynarka wojenna Australii (RAN) dysponuje największym potencjałem operacyjnym w regionie południowego Pacyfiku i Oceanii. Jako taka, stanowi jedno z najważniejszych narzędzi ochrony interesów politycznych i ekonomicznych państwa. Jest zdolna do odpowiedzi na zagrożenia nowego typu, takie jakie piractwo czy terroryzm morski. Poprzez swoje zaangażowanie operacyjne i współpracę z jednostkami morskimi innych państw Azji i Oceanii, ma też duży wpływ na poziom bezpieczeństwa w całym regionie.

Raport Fundacji Amicus Europae "Konflikt na Ukrainie a sytuacja strategiczna na obszarze postradzieckim"

Autor: Opracowanie merytoryczne i redakcja: Adam Kowalczyk, Tomasz Otłowski, Ireneusz Bil; Współautorzy: Jędrzej Czerep, Jakub Gajda, Paweł Godlewski, Andrzej Kozłowski, Maciej Raś |
05.11.2014
Raport Fundacji Amicus Europae

Raport „Konflikt na Ukrainie a sytuacja strategiczna na obszarze postradzieckim” to efekt dyskusji ekspertów, zajmujących się na co dzień regionem Europy Wschodniej i Azji centralnej. debata miała miejsce w maju 2014 r. – a więc jeszcze przed dramatycznym zaostrzeniem konfliktu na Ukrainie, spowodowanym zestrzeleniem przez separatystów samolotu malezyjskich linii lotniczych (lipiec br.) i jawnym wtargnięciem sił zbrojnych FR na obszar wschodniej Ukrainy (sierpień br.).

Raport Fundacji Amicus Europae, który oddajemy w Państwa ręce, nie jest więc próbą kompleksowej analizy sytuacji na obszarze postradzieckim, ani też – będących jej głównym katalizatorem – wydarzeń na Ukrainie.

Niniejsza publikacja Fundacji jest – niczym album fotograficzny – zapisem stanu faktycznego „tu i teraz”, dokumentującym stan wydarzeń, procesów politycznych i strategicznych oraz faktów, które miały miejsce w pierwszej połowie obecnego roku. Biorąc pod uwagę niezwykłą dynamikę i dramaturgię wydarzeń na Ukrainie, Raport oddaje więc rzeczywistość międzynarodową obszaru postradzieckiego z chwili swego tworzenia – a więc połowy obecnego roku. tak więc w chwili, gdy czytacie Państwo treść naszej publikacji, w wielu aspektach i kwestiach może nie oddawać już ona stanu faktycznego. tym niemniej jesteśmy przekonani, że Raport ma dużą wartość poznawczą i naukowo- badawczą, jako próba analizy i oceny wydarzeń i procesów, zachodzących tuż za naszą wschodnią granicą.

"POLICY PAPERS" nr 29/2014 "Dziedzictwo polityczne Eduarda Szewardnadze"

Autor: Andrzej Kozłowski |
04.11.2014

Eduard Szewardnadze budził kontrowersje za życia, budzi je również i po śmierci, skutecznie wymykając się jednoznacznym ocenom. Liczba jego zwolenników równoważy liczbę wrogów. Jego zgon w lipcu 2014 roku stanowi dobry moment na podjęcie rozważań na temat jego wpływu na zakończenie Zimnej Wojny i obecny kształt polityczny Gruzji.